به راستی چه سخت است خندان نگهداشتن لبها

                                          در زمان گریستن قلبها

                                                           و تظاهر به خوشحالی در اوج غمگینی

و چه دشوار و طاقت فرساست

                            گذراندن روزهای تنهایی

                                            در حالی که تظاهر می کنی هیچ چیز

                                                                                 برایت اهمیت ندارد

اماچه شیرین است در خاموشی و خلوت

به حال خود گریستن

خدایا .. .

 تو که از عمق عشق و علاقه ام با خبری .. .

تو که میدونی هیچ کس جز اون به چشمم زیباترین نیست ...

تو که میدونی حتی لحظه های هوس باعث این مهر نشده ...

ای خدایی که خودت اونو سر راهم گذاشتی ...

 ای خدایی که بارها     وقتی  که حتی لحظه ای به راهم شک می کردم با نشانه هات قدم هام رو استوار کردی .. .

ای خدایی که عاشقا رو دوست می داری .. .

یاری ام ده که تو یگانه یاور و پناه منی ......

آن زمان که خورشيد قلب من برای هميشه غروب کرد
                                           آن زمان که خونی که در رگهايم جاری بود برای هميشه خشکيد
آن زمان که لبهايم برای هميشه بسته شد
                                           آن زمان که افکارم من را تنها در ميان آسمان رها کردند
آن زمان که تنها جسمم از ميان رفت روحم به پرواز در آمد
                                          آن زمان من مرده ام
وشب هنگام برای يک بار و آخرين بار من را در خوابت ببين
                                          ببين که چگونه تمام استخوانهايم و تمام افکارم

در گمنامی وتنهايی پوسيدند و من از ميان رفتند
                                         و آن لحظه من تنها يک چيز دارم
و آن خداوند يکتاست که بيشتر از هميشه به او نزديک شده
                                        اما آنگاه مطمين باش
که برای اولين بار از نبودن تو شادانم و افسوس گذشته را نخواهم خورد
                                       زيرا در نبود تو خداوند را در کنار خود احساس می کنم
احساسی واقعی که از تمام وجودم سر چشمه ميگيرد
                                      کوچه ايی که ميان من و تو بود از فردا نگفت
از رويای زيبای دنيا نگفت
                                      از سبزی دست های پر محبتت هيچ نگفت
کوچه ای ساکت بود بی خروش بی عشق بود
                                     نميدانم چرا؟
کوچه ای که ميان من و تو بود زيبا نبود