امشب هوای دلم نمناک و بارونی است

به روزای رفته نگاه میکنم.......

میترسم از این حس مدام.......همه زندگی منو بردی از تهی بودن متنفرم

مدت هاست خودم را گم کرده ام

کاش میشد بدون خودم زندگی کنم 

کاش  به  آخرمیرسید این عمر ...........

از لحظه های خودم فرار کردم

به تو پناه بردم واسیر لحظه های تو شدم

سخت فسرده ام کردی.

دل به مرگ سپرده ام

بذار فراموش کنم که از تو هیچ چیز ندارم

زمستون بود!................

سرده.!.!

روزی که مردم به یادم شعری بخوانند

پر از هق هق بارون و بی قراری کبوتر

ببینم شما کسی رو سراغ ندارید دلتنگی هامو....................؟

زندگی به مرگ گفت :

                                     چرا آمدن تو رفتن من است ؟ چرا خنده ی تو گریه ی من است ؟

مرگ حرفی نزد!!!

زندگی دوباره گفت : من با آمدنم خنده می آورم و تو گریه

                                                                   من با بودنم زندگی می بخشم و تو نیستی

مرگ ساکت بود!!!

 زندگی گفت : رابطه ی من و تو چه احمقانه است !!!

                                                                زنده کجا ، گور کجا ؟

                                                                                      دخمه کجا ، نور کجا ؟

                                                                                                           غصه کجا، سور کجا ؟

 اما مرگ تنها گوش می داد!!!

زندگی فریاد زد : دیوانه ، لااقل بگو چرا محکوم به مرگم ؟؟

و مرگ آرام گفت :

                    تا بفهمی که تو و دیوانگی و عشق و حسرت چه بیهوده اید.

سرزمین دل یه دنیای دیگس.......

می دونم سادگی جاش تو قصه هاس....

دل سپردن به یه دنیای دیگس....

عاشقا ساده و بی رنگ و ریان....

قلبشون مثل یه دریای دیگس....

واسشون تا از دل و دریا بگی.....

رنگ و روشون به یه سیمای دیگس.....

چینی قلبشونم اگه شکست......

دلشون خوش به یه فردای دیگس....

شهر عشقو مثل ماخوب بلدن.....

عشقشون سنبل عشقای دیگس.....

اون روزی که عشق اومد دلم رو برد......

فهمیدم نیگاش یه جورای دیگس......

مثل بارون نم نمک حرف می زدم....

تا بگم چشات یه شهلای دیگس....

واژه هام تپق زدن تا بدونی.....

تو دلم یه شور و غوغای ديگس....

ميدونستي حواسم اينجاها نيست....

توي يك عالم و روياي ديگس....

توي آخرين نفس دلم ميگه:

ديدي عشقم به يه معناي ديگس!؟!!!!

خوبه

 ادم يكي

 را دوست داشته

باشه نه به خاطر اينكه

 نيازش رو برطرف كنه نه به خاطر

 اينكه كس ديگري رو نداره نه به

 خاطر اينكه تنهاست و نه از روي

 اجبار بلكه به خاطر اينكه

 اون شخص ارزش

 دوست داشتن

 رو داره

خدا

                   تنهایی را برای آموختن هم زیستی

                   خشم را برای نشان دادن ارزش بی نهایت صلح

                   و کسالت را برای ابراز اهمیت ماجراجویی و ترک گذشته

    ************************************************

                   سکوت را برای آموختن مسئولیت پذیری در قبال کلمات

                   استراحت را برای درک ارزش بیداری

                   بیماری را برای چشیدن برکت سلامتی

    ************************************************

                   آتش را برای آموختن آب

                   زمین را برای فهماندن ارزش هوا

                  و مرگ را برای نشان دادن ارزش زندگی

 به کار می گیرد.

سلام و باز ممنون از همه شما که اومدید و نظر هم دادید

اگه راستش رو بخواید دیگه حوصله بلاگ رو نداشتم و می خواستم تعطیلش کنم اما چه کنم که شما شرمندم کردید

این هم آپ امروز امیدوارم خوشتون بیاد

بعد از مدتها اومدم آپ کنم اما جز این چند جمله چیزی واسه گفتن پیدا نکردم

امیدوارم بتونم به زودی تمام این کم کاری هامو تلافی کنم

سلام

بعد از مدتها اومدم آپ کنم از همه دوستان هم معذرت می خوام اگه دیر شد

و باز هم شرمنده اگه فقط یه عکس می ذارم اما بدونید که این عکس خیلی حرفها داره

یوسف گم گشته باز آید به کنعان غم مخور

                                   کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور

سلام به همه شما عزیزان

اومدم آپ کنم و ولادت منجی عالم بشریت رو به همه شما عزیزان و منتظران آن حضرت

تبریک بگم و یه چیزه دیگه.

اون اینه که دیشب یه sms داشتم از یکی از دوستام که برام جالب بود اون اینه:

چهارشنبه ۷ شهریور نیمه شعبان بعد از نماز ظهر در سراسر ایران دو رکعت نماز حاجت به نیت ظهور می خوانیم و ندای اللهم عجل لولیک الفرج سر می دهیم. یعنی خداوند دعای همزمان هفتاد میلیون شیعه را اجابت نمی کند؟

درسته من هم در این دعای هم زمان شرکت می کنم اما سوالی رو که از دوستم پرسیدم رو از شما می پرسم

آیا واقعا در حدی هستیم که خودمون رو شیعه بدونیم؟

آیا واقعا ما معنی شیعه رو درک کردیم؟

و خیلی سوال های دیگه که حوصله نوشتنشون رو ندارم

نمیدونم ....

         افسانه من به پایان رسیده است

                                      احساس می کنم که این آخرین منزل است

         دیگر نه بانگ جرس کاروانی

                                              دیگر نه آوای رحیلی

                                                                         تنهایی آرامگاه جاوید من است

                                             و درد و سکوت

                      همنشین تنهایی جاودانه من است

ظاهرا همه ناراضی بودن از آپ قبلی چون قرار بود راجع به مرگ نباشه اما باز هم به مرگ ختم شد

واقعا شرمنده هستم واسه همین اومدم دوباره آپ کنم دو تا جمله می ذارم امیدوارم که اشتباهم رو جبران کنه(اگه راستش رو بخواین این تنها راهی بود که می تونستم مطمئن باشم به مرگ ختم نمیشه)

این هم تقدیم به همه دوستان عزیز

دوستون دارم

در ضمن از همتون عذر خواهی می کنم مخصوصا از تو ساحل سبز غریب امیدوارم که منو ببخشی

خوشحال میشم در بخش نظرات بگید که منو بخشیدید

آری آغاز دوست داشتن است گرچه پایان راه نا پیداست

من به پایان دگر نیندیشم که همین دوست داشتن زیباست

پس دوستت دارم به امید آنکه دوستم بداری