بــهـار و زمــسـتـان
 روز و شـب
 دوسـتــان و دشـمـنـانـم
 هـمـه مـی آیـنــد و مـی رونــد
 تــنـها و تنها مــرگ است
 کــه مـی آیــد و
 مــی مــانــــد ...

منو ببخش كه ساده از
                                              عشق تو گذشتم
سپردمت به تقدير
                                             بار سفر رو بستم
بايد برم ازينجا
                                          چاره نمونده جز كوچ
براي زنده موندن
                                          تو اين زمونه ي پوچ
بذار هميشگي شه
                                           قصه ي عاشقيمون
تو باشي ليلي
                                           منم مثال مجنون
بين دو راهيه شك
                                        حيرون و هاج و واجم
سفر دواي دردم
                                          يه شب تنها علاجم
طاقتشو ندارم
                                            طاقت دل بريدن
سيل بلور اشك و
                                          رو گونه ي تو ديدن
حرفي نمونده باقي
                                           سكوت حرف آخر
تو هم به خاطر عشق 
                                            ازمن ساده بگذر

سلام

 عزیزی تو بخش نظرات گفت که چرا از خودت نمی نویسی 

باید بگم من که قبلا هم گفتم که از خودم نخواهم نوشت چون ارزش انسان به حرفهایی است که برای نگفتن دارد  امیدوارم که ناراحت نشید که از خودم نمی نویسم

از همه شماهایی که به دفتر خاطرات من سر می زنید و منو با نظراتتون خوشحال می کنید ممنونم

خوشحال میشم که باز هم اسمتون رو تو بخش نظرات ببینم

با تشکر

روزی که چشمام تو را دید

تنها روزی بود که حکمت دیدن را دریافتم

و از روزی که رفتی حکمت گریستن را

اما ندیدی که بی تو چگونه اشکهایم می بارد

و چهره ات را بر گرداندی

گمان بردی که من از سنگم

باشد که عاشقت باشم

چرا که عاشقت هستم

چه بی تو

چه با تو

کسانی که مرا در تابوت می گذارید و مرا خاک می کنید

مرا در تابوت سیاهی بگذارید تا

همگان بفهمند در چه ظلماتی زندگی کردم

دستانم را از تابوت بیرون بگذارید تا همگان بدانند

به آنچه می خواستم نرسیدم

چشمانم را باز گذارید تا همگان بفهمند

تا آخرین لحظه ی عمر چشم انتظارش بودم

و برایم اشک فراغ نریزید

تا جاده ی برزخ برایم طوفانی نشود .

                تو اگر میدانستی

                              که چه زجری دارد

                                           خنجر از دست

                                                       عزیزان خوردن

                                                                از من خسته نمی پرسیدی

                                              که چرا تنهایی ؟

چرا غمها نمی دانند که من غمگین ترین

غمگین دنیایم

بیا ای دوست با من باش که من

تنها ترین تنهای دنیایم

نمی گیرد کسی جز غم سراغ خانه ی ما را

به زحمت جغد پیدا می کند کاشانه ی ما را

از آن شادم که می آید غمش هر شب به بالینم

چه سازم گر که غم هم گم کند کاشانه ی ما را.

           میان اینهمه 

                           تنها

                                تنهای

                                        تنهایم و

                                                   تنها

                                                        با تنهایی

                                                                     توست

                                                                               که با تنهایی

                                                                                                خویش سازگارم .

تا کنون 

     رفیقی پیدا نکرده ام

         که به اندازه ی تنهایی

              رفاقت داشته باشد . 

سلام

بعد از مدتها اومدم و یه مطلب گذاشتم شرمنده که این چند وقت نتونستم یه آپ درست و حسابی داشته باشم 

امیدوارم این یکی تا حدی تلافی کنه

غریبانه شکستم من اینجا تک و تنها

دلخسته ترینم در این عالم دنیا

ای بی خبر از عشق که نداری خبر از من

روزی میایی که نمانده اثر از من

توی این زمونه هم، میشه لیلی و مجنون پیدا کرد من یه جفتشونو سراغ دارم.

اولش همه چیز با یه نگاه شروع میشه بعد اون نگاه ریشه میبنده و میشه محبت محبت رشد میکنه و میشه عشق عشق بزرگ میشه و میشه  :

                                                            دوست داشتن

دوست داشتن در نگاه اول یه کلمه ی سادس البته واسه ی آدمایی که از عشق و دلبستگی هیچی نمیدونند .

عشق

دلبستگی

دوست داشتن

عجب کلمه هایی با هر کدومشون میشه هزارتا جمله ساخت با این جمله ها میشه توی رویا سرنوشت رو سرشت کاری که خیلی از عاشقا میکنن .

تقدیم می کنم به تو

که عشق اول و آخر منی

امیدوارم بتونم واقعا همچین ادعایی داشته باشم

امیدوارم...

سلام

تصمیم گرفته بودم یه چند روزی آپ نکنم اما دیدم نمی تونم واسه همین هم اومدم

اما شاید یه مدت نیام(گفتم که یه وقت نگران نشید نه که خیلی خوبم)

حالا ولش کن این حرفا رو یه چند تا off جالب داشتم گفتم بذارمشون اینجا

روزي ازم پرسيد: بزرگترين آرزوي توچيست؟

 گفتم: تحقق يافتن آرزوي تو.....

اما افسوس هرگزندانستم آرزوي تو جدايي از من بود

 ادعا نمي کنم، همواره به ياد کساني هستم که دوستشان دارم

 ولي مي توانم ادعا کنم که لحظاتي که به يادشان نيستم نيزدوستشان دارم

امروز خیلی حالم گرفته است دلم می خواد برم از این شهر شلوغ از این شهر غریب

به کجا خودم هم نمی دونم هر جا غیر از این ...

اصلا حوصله آپ کردن و نوشتن رو نداشتم فقط اومدم یه چیزی بنویسم که بگم هنوز زنده هستم

(هرچند می دونم واسه کسی مهم نیست) اما خوب دیروز داشتم از یه پیاده رو رد می شدم پشت

ویترین یه مغازه نوشته شده بود «اینجا می نویسم دوستت دارم شاید زمانی از این پیاده رو عبور کنی»

و حالا من هم اینجا از عشق تو می نویسم تا شاید... آری فقط شاید...

«زماني که انسان با بخش دیگر خود برخورد می کند دو رفتار از خود نشان می دهد یا به سراغش می رود که عشق به وجود می آید و یا به راهش ادامه می دهد، بي انكه اين حقيقت را بپذيرد يا حتي دركش كند. در اين صورت،  براي ملاقات دوباره با او، نيازمند حلول ديگري بايد بماند.

و به خاطر خود خواهي اش به بدترين عذاب محكوم مي شود. عذابي كه خودش خلق كرده است

                                                                 «تنهایی»

اين هم از همون كتابه اما اين بار از زبان ويكا

اينو نوشتم چون دقيقا چيزيه كه واسه خودم اتفاق افتاده و عذابي به نام تنهايي رو نصيب من كرده ولی این عذاب چنان منو ساخته که دیگه بدون اون زندگی برام سخته به تنهایی خو کردم و ....

دلا خو کن به تنهایی کز تنها بلا خیزد      سعادت ان کسی دارد که از تنها بپرهیزد

هر چند من كه ديگه بهش عادت كردم ولي هنوز هم با ديدنش............

امروز داشتم یه  کتاب از کوئلیو رو می خوندم

رسیدم به یه جا که از زبون بریدا دعا می کنه میگه:

«خداوندا کاری کن تا بفهمم هر رخداد نیکی که در زندگیم روی می دهد، به خاطر آن است كه سزاوار آنم.

كاري كن تا درك كنم چيزي كه مرا به جست و جوي تو  وا مي دارد، در حقيقت همان نيرويي است كه قديسان را به جنبش وا مي داشته، و ترديدهايي كه دارم، همان ترديدهايي است كه قديسان داشته اند، و ضعف هايي كه حس مي كنم همان ضعف هايي است كه قديسان احساس مي كرده اند.

خدايا كاري كن كه آنقدر فروتن باشم تا بپذيرم با ديگران تفاوت ندارم.»

آره اينها حرفاي كوئليو بود كه از زبون بريدا زده ديدم جالبه واسه همين نوشتم

نمي دونم واقعا همه همين نظر رو دارن يا نه

خوشحال ميشم نظر شما رو هم بدونم دوست عزيز

امروز دوست عزیزی حرف زیبایی زد.

اون گفت: یادت باشه که دنیا گرده، هر وقت احساس کردی آخرشه، شاید نقطه شروع باشه...

آره واقعا جمله زیبایی بود و سرشار از امیدواری

اما من باید یه چیز دیگه هم یادم می موند و اون این بود که

من به خدا و دلم قول دادم که دیگه هیچوقت عاشق هیچ انسانی نشم

پس برای من نقطه شروعی وجود نداره (البته در عشق) ولي اميدوارم كه شما...

ممنون كه چرت و پرتاي منو مي خونيد و نظر مي ديد

فعلا

آره اونقدر اسیر عشق تو شدم که هنوز هم نتونستم بعد از گذشت سال ها از کشتی عشقت بیرون بیام

و اونقدر هم از ساحل بدم میاد که نمی خوام هیچوقت بهش برسم

پس در انتظار میمونم تا غرق بشم

غرق دریای عشق تو